مقالات

خلق قران

یکی از جنجالی ترین بحث های کلامی که در دوره امامت حضرت رضاعلیه السلام به اوج خود رسید، بحث حدوث و قدم قرآن بود. پرسش اصلی در این مناقشه این است که آیا قرآن به عنوان کلام خداوند، همانند ذات بی پایان الهی دارای قدمت یا همان قدیم است؛ به این معنا که در تصور آن، زمان راهی ندارد، چه اینکه ابتدا و پایانش مشخص نیست؛ یا آنکه قرآن قدیم نیست، بلکه حادث است که همانند دیگر مخلوقات پس از نیستی به حکمت الهی در محدوده ای از زمان خلق شده است؟

بحث پیرامون مخلوق بودن قرآن، از اواخر حکومت بنی امیه آغاز گردید و در زمان خلافت هارون، بشر مریسی، که گفته می شود یهودی تبار بوده است، این بحث را دنبال کرد و مدت چهل سال به ترویج فکر مخلوق بودن قرآن پرداخت. مأمون عباسی به آن دامن زد و آتش اختلاف را شعله ورتر کرد. او بر این باور اصرار می ورزید که قرآن، حادث و مخلوق است و قدیم  نیست و مذهب حق همین می باشد، در نتیجه اهل حدیث را وادار کرد تا نظر او را بپذیرند و از مخالفت با آن خودداری ورزند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا