شناسه خبر:1249

جایگاه امامت در کلام راوی آفتاب

  • انداز قلم

 

شرح مقام امام در روایت اباصلت هروی:

ویژه ها

 

 

 

 

چه بسیارند کسانی که خود را معتقد به ولایت و امامت اهل بیت علیه السلام  می دانند در حالی که کمترین آگاهی را درباره امام ندارند چنان که بسیارند مسلمانانی که خود را اهل توحید و پیرو پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می شمارند درحالی که با ساده ترین مسائل دین ناآشنا هستند!

 

در آیات قرآن و روایات پیامبر و امامان اجر و پاداش واقعی از آن کسانی دانسته شده که اعمال مختلف دینی و عبادی خود را از روی علم آگاهی یقین و اطمینان انجام داده باشند و نه همراه با ابهام و نگرش سطحی و اطلاعات اندک.

 

کسانی که از زیارت امام، تنها هدفی که دنبال می کنند رسیدن به آرزو ها، شفای بیماری و رفع گرفتاری های دنیایی است و از آن جهت به زیارت امام می آیند که به این هدف ها دست پیدا کنند بدون اینکه بدانند امام کیست ؟

 

چرا از چنین موقعیت و مرتبه ای برخوردار است. در حقیقت زیارت آنان، نتایج شایسته ای برای آنان در پی نخواهد داشت.

 

 زائر، در صورتی به زیارت مقبول دست می یابد که اهل معرفت باشد و امامان را آنگونه که خود تعریف کرده اند، بشناسند.

 

 امام از زبان امام

 

برای معرفت امام از آیات قرآن و روایات پیامبر می توان استفاده کرد چنانکه از  زبان خود امام نیز می توان به شناخت وی دست یافت.

اباصلت هروی روایت کرد که امام رضا علیه السلام در تعریف مسئله امامت فرمود: امام، یگانه و وحید زمانه خود است. هیچ کس هم پایه اش نیست.دانشمندی با او برابری نکند.بی مانند است، تمام فضیلت ها مخصوص اوست، بدون آنکه وی در طلب آنها رفته باشد، امتیازی است که از سوی خدا به فضل الهی به او اعطا شده است. چه کسی می تواند مقامش را دریابد؟ یا گزینش و انتخاب امام برایش ممکن باشد؟هرگز، هرگز! در این وادی، خردها و عقول گم گشته، خویشتن داری ها منحرف گشته، عقل ها حیران، چشم ها بی نور، بزرگان کوچک شده، حکما متحیر و درمانده ... خطبا و بلیغان ناتوان اند که بتوانند یکی از شئون امام را توصیف و بیان کنند یا آنکه خواسته باشند او را گزینش کنند. آیا چنین اختیاری دارند؟ آیا با این سرگشتگی و ناتوانی می توانند این حقایق را دریابند؟

 

شرح:

اگر حضرت امام رضا علیه السلام، امام را «یگانه عصر خود» معرفی کرده است نه برای این است که توجه مردم را از خداوند به سمت امامان جلب کرده باشد و برای امامان در قبال خداوند، جایگاهی ترسیم کرده باشد بلکه بر خلاف این تصور نادرست امام رضا علیه السلام می خواهد توجه مردم را از عالم نمایان و مدعیان دروغین امامت که مردم را به سوی خود فرا می خوانند تا از مال و احترام آنان بهره مند شوند، دور سازد و یادآوری کند که تنها کسی شایسته پیروی است که به راستی از همه عالمان روزگارش عالم تر و در اخلاق و شخصیت از همه شریفتر باشد و این برای مردم قابل شناخت است.

 

کسی که در برابر پرسشهای علمی – دینی و اعتقادی مردم از پاسخ دادن فرو ماند و یا پاسخ غلط بدهد. هرگز شایسته امامت نیست. بنابراین، امامت یک ادعای بی پشتوانه نیست.

 

امامت در عصر حضور امامان برای مردم قابل سنجش و فهم بوده است و در زمان غیبت امام، آنچه از تاریخ و روایات امامان پیش باقی مانده است و  می توان آن ها را با گفته ها و کردار دیگران مقایسه کرد ملاک صداقت و درستی امامت ائمه علیه السلام است.

 

دانش و مقام امام از جانب خداوند امامان، دانش و فضایل و کمالات خود را از عنایت و لطف خداوند دارند و برای خودشان جز بندگی و اطاعت از خداوند، مقامی قایل نیستند و اگر از علم و فضایل برتر خود سخن به میان آورده اند برای این است که مردم، آنان را بشناسند و به ایشان اعتماد کنند و راه بندگی خدا و دین داری را از آنان بیاموزند.

 

 

 

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد