شناسه خبر:575
گروه محققین

آيا اباصلت خادم امام رضاعليه السلام بود؟

  • انداز قلم

در زمانه ما بيشترين شهرت اباصلت، به خصوص در نزد عموم، خادم الرضاعليه السلام بودن است

اباصلت شناسی

 

در زمانه ما بيشترين شهرت اباصلت، به خصوص در نزد عموم، خادم الرضاعليه السلام بودن است و اغلب او را يکي از خدمت گزاران آن حضرت مي شناسند. اگر منظور اين باشد که اباصلت يکي از خدمه بوده که امور روزمره و کارهاي شخصي و خانه ايشان را انجام مي داده، اطلاق خادم به او درست نيست.

منابع متقدم (اعم از شيعه و سني)، هيچ يک از اباصلت به عنوان خادم الرضاعليه السلام ياد نکرده و همه جا او را در رديف صحابي، راويان و ياران خاص آن حضرت نوشته اند. اولين بار قطب الدين راوندي در کتاب الخرائج و الجرائح مي نويسد: "او (اباصلت) علي بن موسي الرضاعليه السلام را خدمت کرد". پس از آن، ابي الحجاج يوسف المزي او را "خادم علي بن موسي الرضا عليه السلام" معرفي مي کند و به دنبال وي نويسندگان مختلف شيعه و سني، اين عنوان را براي وي به کار برده اند. 

عدم معرفي اباصلت به عنوان خادم، در منابع متقدم، در حالي است که در همين آثار، چندين نفر ديگر با لقب خادم الرضاعليه السلام معرفي شده اند؛ از جمله ياسر خادم. خود اباصلت نيز در توصيف مجلس قصيده خواني دعبل خزاعي براي امام، خادم را شخص ديگري غير از خود معرفي مي کند. 

از سويي ديگر اباصلت فردي ثروتمند معرفي شده که با اکرام به مشايخ از آن ها کسب حديث مي نمود. همچنين حضور او در دربار مأمون نشان از جايگاه بالاي اجتماعي وي مي دهد. بر اين اساس، چنين شخصي نمي تواند مانند غلام هاي زرخريد در خدمت ديگران باشد.

واضح است که خدمت نمودن به امام عليه السلام به خصوص براي کساني که به حقانيت و جايگاه ايشان معرفت داشته اند، افتخاري بزرگ محسوب مي شود و اباصلت نيز با وجود داشتن تمکن مالي، سطح بالاي علمي و جايگاه مناسب اجتماعي، مدت زمان زيادي به صورت افتخاري همراه امام عليه السلام شد و ضمن خدمت به ايشان، از درياي علم و نورانيت ايشان سيراب شد و تا آخرين لحظه حيات، در کنار مقتداي خويش باقي ماند.

امـام رضـاعليه السلام نيز به اباصـلت علاقه و اعتماد داشتند و ضمن اينکه اغلب او را با کنيه خطاب مي کردند،1 سرّي ترين اسرار خود را با وي در ميان مي نهادند، که خبر شهادت نمونه اي از آن است. طبيعي است که چنين شخصي در رديف راويان و اصحاب خاص آن حضرت به شمار برود و با اين تعبير مي توان او را از خدمـت گزاران راستين امام رضـاعليه السلام  و به عبارت بهتر در خدمـت مکتـب اهل بيت عليهم السلام محسوب کرد.

پاورقي ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1.طبق معمول آن زمان، غلام و نوکر را با نام مورد خطاب قرار مي دادند، ولي افراد محترم و آزاد را با کنيه صدا مي زدند، که نشاني از احترام و منزلت مخاطب بود.

 

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد