شناسه خبر:504
گروه محققین:

نشر باورهای انحرافی علیه امام و تلاش اباصلت در روشنگری مردم

  • انداز قلم

 فرمود: اي عبدالسلام! آيا تو منکر آنچه را خداوند از ولايت ما بر تو و ديگران واجب کرده هستي، چنان که ديگران منکرند؟ گفتم: پناه بر خدا! هرگز، بلکه من اقرار به ولايت شما دارم

اباصلت شناسی

اباصلت پس از سناباد توس، همچنان در رکاب امام رضاعليه السلام براي رسيدن به مرو حرکت کرد تا به شهر سرخس رسيد. بعد از ماجراهاي نيشابور که با استقبال و ابراز احساسات بي نظير مردم نسبت به امام همراه شد، مأموران حکومتي تصميم گرفتند از هرگونه ملاقات امام با مردم و قرار گرفتن ايشان در بين عموم جلوگيري کنند و براي اطمينان بيشتر، در منزل سرخس، حضرت را در حبس خانگي قرار دادند. اباصلت از همين فرصت استفاده مي کند و با اصرار بسيار خود را به حضرت مي رساند تا از ايشان کسب فيض کند. او خود جريان ملاقات در سرخس را اين گونه توصيف مي کند:

"به در خانه اي که حضرت رضاعليه السلام در آن حبس بود، آمدم و از زندانبان اجازه ورود خواستم؛ زندانبان گفت: تو را به سوي او راهي نيست. گفتم چرا؟ جواب داد: زيرا آن حضرت در شب و روز هزار رکعت نماز مي خواند و در بقيه اوقات نشسته و با پروردگار خود مناجات مي کند. گفتم از حضرت خواهش کن که اجازه فرمايد و امام اذن داد. 

من در ساعت معين به خدمت آن حضرت رسيدم، درحالي که او در مصلي نشسته و به فکر فرو رفته بود. عرض کردم: اي پسر رسول خداصلي الله عليه و آله! اين چيست که مردم از شما نقل مي کنند؟ فرمود آن چيست؟ عرض کردم از شما نقل مي کنند که گفته ايد: مردم بندگان ما هستند! امام فرمود: اي خدايي که آسمان ها و زمين را آفريده اي و به پيدا و نهان آگاهي!  تو شاهدي که من چنين مطلبي را نگفته ام و از هيچ يک از پدرانم نشنيده ام چنين کلامي گفته باشند. خدايا! تو مي داني که چه ستم ها از اين مردم به ما رسيده است و اين افترا هم از ستم هاي ايشان است که درباره ما روا داشته اند. سپس رو به من کرد و فرمود: اي عبدالسلام! اگر اين مردم (آن گونه که مي گويند) بنده ما هستند، پس از چه کسي ما آن ها را خريداري کرده ايم؟! عرض کردم: اي پسر رسول خداصلي الله عليه و آله! راست گفتي.

سپس فرمود: اي عبدالسلام! آيا تو منکر آنچه را خداوند از ولايت ما بر تو و ديگران واجب کرده هستي، چنان که ديگران منکرند؟ گفتم: پناه بر خدا! هرگز، بلکه من اقرار به ولايت شما دارم".1

اين گفتگو نشان از وجود يا بروز عقايد غيرواقعي در رابطه با امام در آن مناطق دارد و چه بسا عمّال حکومتي اين گونه باورهاي انحرافي را پيرامون حضرت نشر مي دادند، تا به خيال خود، از تأثير ايشان بر مردم بکاهند و اباصلت با درايت اين موضوع را پيش مي کشد تا بتواند با ارائه پاسخ حضرت به ديگران، از رواج چنين برداشت ها و باورهايي جلوگيري کند.

پاورقي ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1. ابن بابويه، محمدبن علي، عيون اخبارالرضاعليه السلام، ج2، ص430-431 .

 

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد